1-وَ نَزَّلنا عَلَيکَ الکِتابَ تِبياناً لِکُلّ شَيءٍ.
و فرو فرستاديم بر تو کتاب را که بيانگر هر جيزي است. (النحل/89)
2-ما فَرَّطنا في الکتابِ مِن شَيء.
و فرو نگذاشتيم در کتاب چيزي را. (انعام/38)
3-قال رسولالله صلّي الله عليه و آله:
مَن أراد عِلمَ الأوّلين و الآخرين فَليُثَوّرِ القرآنَ.
هر که علم اولين و آخرين خواهد، بايد در قرآن بجويد. (کنزالعمّال1/548)
4-قال عليّ عليهالسلام:
ما مِن شَيءٍ إلّا وَ عِلمُهُ في القرآن ولکنَّ عُقُولَ الرِجال تَعجُزُ عَنهُ.
چيزي نيست که دانش آن در قرآن نباشد وليکن عقل آدميان از درک آن عاجز باشد. (ينابيع المودّة/412)
5-قال عليّ عليهالسلام:
سَلُوني عَنِ القرآن فَإنَّ في القرآنِ بَيانَ کلّ شَيءٍ فيه. عِلمُ الأوّلينَ وَ الآخِرينَ.
از من درباره قرآن بپرسيد که در قرآن بيان هر چيزي آمده است. در قرآن دانش پيشينيان و پسينيان است. (تفسير فرات/68)
6-قال السجاد عليهالسلام:
آياتُ القرآنِ خَزائنُ العِلمِ. فَکُلَّما فُتِحَت خَزانةٌ، يَنبَغي لک أن تَنظُرَ ما فيها.
آيات قرآن گنجينههاي علماند. بنابراين هرگاه گنجينهاي گشوده شود، شايسته است که در آن نظر کني.
(الکافي2/609؛ و عدّةالداعي/267)
7-قال الصادق عليهالسلام:
إنّ هذا القرآنَ فيه منارُ الهدي و مصابيحُ الدُجي. فَليَجل جالٍ بصرَه، و يَفتَح للضياء نَظَرَهُ فإنَّ التَّفکُّر حَياةُ قَلبِ البصير.
براستي در اين قرآن مشعل فروزان هدايت و چراغهاي روشنکننده تاريکيهاست. لذا بايد طالب حق ديده خود را باز کند و براي کسب نور، چشم بصيرت بگشايد. زيرا که تفکر زندگيبخش دل هر انسان آگاه و بيناست.)الکافي2/599 و 600)
